Сими пуркунандаи панҷ-дар-як Реҷаи 2 бо қуттии идоракунӣ

1) Маводҳои оташгиранда, тарканда ё оташгиранда, моддаҳои кимиёвӣ, буғҳои оташгиранда ё дигар маводҳои хатарнокро дар наздикии пуркунанда ҷойгир накунед.
2) Сари таппончаи пуркунандаро тоза ва хушк нигоҳ доред. Агар ифлос бошад, бо матои тоза ва хушк пок кунед. Ҳангоми пур кардани таппончаи пуркунанда ба таппонча даст нарасонед.
3) Истифодаи пуркунанда қатъиян манъ аст, вақте ки сари таппончаи пуркунанда ё сими пуркунанда ноқис, кафида, фарсуда ё шикаста бошад.
ё сими пуркунандаи барқ ​​​​фош бошад. Агар ягон нуқсон пайдо шавад, лутфан фавран бо кормандон тамос гиред.
4) Кӯшиши ҷудо кардан, таъмир кардан ё тағир додани пуркунандаи барқро накунед. Агар таъмир ё тағирот лозим бошад, лутфан бо кормандон тамос гиред.
узв. Истифодаи нодуруст метавонад боиси вайрон шудани таҷҳизот, ихроҷи об ва барқ ​​гардад.
5) Агар ҳангоми истифода ягон норасоие ба амал ояд, фавран суғуртаи шоридан ё тугмаи ҳаворо хомӯш кунед ва ҳама қувваи вуруд ва баромадро хомӯш кунед.
6) Дар сурати борон ва раъду барқ, лутфан ҳангоми пуркунии барқ ​​эҳтиёт бошед.
7) Кӯдакон набояд ҳангоми пуркунӣ ба пуркунанда наздик шаванд ва онро истифода баранд, то аз ҷароҳат пешгирӣ карда шавад.
8) Ҳангоми пуркунӣ, рондани воситаи нақлиёт манъ аст ва онро танҳо вақте пур кардан мумкин аст, ки он истода бошад. Гибридӣ
мошинҳои барқӣ бояд пеш аз пуркунӣ хомӯш карда шаванд.